علیرضا شوریده، ستارهای در آلبوم موسیقی ایرانزمین
 |
| علیرضا شوریده |
در کتاب «تاریخ مکمل جنگل، ۱۳۵۸» و «روزنامه دامون، ۱۳۵۹» آمده است که شعر ترانه «میرزا
کوچکخان» بر اساس زمزمههای همسرش پس از شهادت جانگداز وی نوشته شده است:
«چقدر جنگل خوسی / ملته واسی / خسته نباسی/
میرزا کوچک خانا... چرا زودتر نیی / تندتر نیی / می جانه جانانا؟»...
و علیرضا شوریده با همکاری گروه «عشاق»، با
آهنگسازی عبدالله ملتپرست و با صدای صمیمی و گرمش این شعر را بدل به صدا و نوای
ماندگار و خطی ممتد از خاطرههای میهنی ما کرد.
در سال ۱۳۴۴ علیرضا شوریده به مدت ۲سال نزد استاد محمود کریمی به آموختن
ردیفها و گوشههای موسیقی ایرانی مشغول بود. گذراندن آن دوره که حوصله و دقت و
تمرین زیادی از او میطلبید، در سال ۱۳۴۶ گذارش را به کلاسهای استاد اسماعیل مهرتاش
کشاند.
استاد علیرضا شوریده در نیمه دوم دهه ۵۰ چندی به تعلیم و تدریس موسیقی پرداخت
و در سال ۱۳۵۷ که جامعه ایران متحول میشد، ترانه
معروف «شور انقلاب» را خواند. از سال ۱۳۵۸ موسیقی تحتالشعاع آن تحول بزرگ قرار گرفت.
نظرات
ارسال یک نظر